عدم رعایت رژیم غذایی و ورزش منظم دلیل افزایش مرگ مردان دیابتی نسبت به زنان
27 نوامبر 2015- مردان نسبت به زنان بیشتر به دلیل دیابت جان خود را از دست می دهند زیرا مردان کمتر به انجام توصیه ها و پیگیری رژیم غذایی متناسب با بیماریشان تمایل دارند. این تحقیق که توسط محققان دانشگاه کوپنهاگ انجام گردید برضرورت عمل به توصیه هایی که تیم مراقبین دیابت به مردان ارائه می دهند، تاکید می کند.
مراقبتهای شخصی ساختارمند دیابت به عنوان راهی برای بهبود نتایج درمان دارای اهمیت هستند. توصیه هایی که بطور اختصاصی برای افراد بر اساس فاکتورهای خاص، نیازها و شرایط بدنی هر فرد تنظیم می شوند و رژیم های غذایی و ورزشی که مناسب هر بیمار طراحی و تدوین شده اند، مراقبتهای فردی دیابت را تشکیل می دهند.
در زنان مراقبتهای فردی دیابت موجب کاهش خطر مرگ به میزان 30 درصد می شود، اما توصیه های مشابه هیچ تأثیری بر میزان مرگ ومیر مردان ندارد. بر اساس تحقیقات بهبود نتایج سلامت در زنان نسبت به مردان به دلیل تمایل بیشتر بخشی از زنان در پذیرش روش درمان های اختصاصی و پیگیری آن است.
به گفته ی دکتر kragزنان بیماری خود را می پذیرند و مدیریت بیماری را بعهده گرفته و در اجرای آن می کوشند، این کار به کاهش عوارض طولانی مدت بیماری کمک می کند.
دکتر kragمی افزاید: مردان بیشتر تمایل به خود رهبری دارند تا مدیریت بیماری براساس توصیه ها و بهمین دلیل تمایلی به پیگیری و رعایت رژیم غذایی و مراقبتهای فردی ارائه شده ، ندارند.
در این تحقیق که از سال 1989 تا 1995 انجام گردید، محققان به ارزیابی وضعیت شرکت کنندگانی پرداختند که توصیه های تغذیه ای و ورزشی اختصاصی و فردی دریافت کرده بودند و داروهای دیابت برای آنها تجویز نشده بود، مگر اینکه رژیم غذایی و ورزشی برای آنها موثر نبود. در پایان کارآزمایی زنانی که درمانهای ساختارمند و فردی دریافت کرده بودند، مقدارقندخون پایین تری داشتند. پس از ارزیابی این کار آزمایی، محققان به مدت 13 سال این افراد را تحت نظر گرفتند(تا سال 2008).
970 نفر از 1381 شرکت کننده در کارآزمایی اول تا سال 2008 زنده بودند(478 زن و 492 مرد). نتایج نشان داد زنانی که برنامه های مراقبت فردی دیابت را دریافت کرده بودند، 26 درصد کمتر به دلیل مرگ به همه ی دلایل و 30 درصد کمتر به دلیل عوامل مرتبط با دیابت نسبت به زنانی که تحت مراقبتهای روتین بودند، جان خود را از دست دادند. همچنین بروز سکته و عوارض شدید دیابت نظیر قطع عضو یا نابینایی دراین زنان به ترتیب 41 و 35 درصد کمتر از زنانی بود که تحت مراقبتهای روتین قرار داشتند.
چنین بهبودی درنتایج مرتبط با مردان در این مطالعه مشاهده نشد و نتایج هر دو گروه برنامه ی مراقبتهای فردی و گروه مراقبتهای روتین در مردان مشابه بود.
نویسندگان مقاله پیشنهاد کردند که بهبود نتابج در زنان ممکن است به مسائل اجتماعی و فرهنگی پیچیده ی مرتبط با جنسیت مربوط باشد، همچنین باید درباره ی ارائه ی مراقبتها به مردان و زنان تجدید نظر کرد تا هر دو جنس از تلاشهای درمانی فشرده بهره مند شوند.
نتایج این تحقیق درمجله ی Diabetologiaمنتشر شد.
منبع: